Όπως κάθε μέρα, δέκα περίπου λεπτά αφού μπήκα στη δουλειά, άνοιξα τον υπολογιστή για μία γρήγορη ενημέρωση πριν βυθιστώ σε δεκάδες χαρτιών…
Η αρχική μου αδιαφορία – καθώς είχα ακούσει κάπου ξώφαλτσα σε κάποιο δελτίο παραπληροφόρησης χθες βράδυ ότι ο νεκρός της τρομοκρατικής επίθεσης ήταν πιθανότατα ο τρομοκράτης – μετατράπηκε σε σοκ και αμέσως μετά σε θλίψη, βαθύτατη θλίψη καθώς σχεδόν ακαριαία, τόσο ακαριαία όσο κόπηκε το νήμα της ζωής αυτού του δύστυχου παιδιού, κατάλαβα ότι κανείς δεν επρόκειτο να διαδηλώσει για δικαίωση με σημαία το λείψανο αυτού του αθώου.
Γι αυτό το παιδί το Indymedia δε θα οργανώσει διαδηλώσεις, δε θα καεί κανένα κατάστημα, δε θα γίνουν graffiti με κόκκινο χρώμα στους τοίχους τραπεζών, δε θα πέσει καμία μολότωφ, δε θα “χτυπηθεί το κατεστημένο”, δε θα παίζουν νυχθημερόν οι ειδήσεις τα επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και “μπάτσων”. Αυτή η είδηση δεν πουλάει, γιατί δεν ήταν λάθος του Κράτους, ήταν λάθος του Τρομοκράτη και ο Τρομοκράτης στις μέρες μας είναι στο απυρόβλητο. Προστατεύεται με κάθε τρόπο, είναι το παιδί της διπλανής πόρτας, ο πολεμιστής κατά του κατεστημένου, ο Ρομπέν των αδικημένων αναρχικών.
Αυτό το παιδί ήταν δεκαπέντε χρονών – αλλά κανείς δε θα μάθει απ’ έξω το όνομά του.
Αυτό το παιδί ήταν δεκαπέντε χρονών – αλλά κανείς δε θα φωνάζει για μήνες “Ήταν παιδί!!”
Αυτό το παιδί ήταν δεκαπέντε χρονών – αλλά κανείς δε θα οδύρεται πάνω στο σημείο που διαμελίστηκε – κανείς δε θα αφήσει λουλούδια και κεριά.
Αυτό το παιδί ήταν δεκαπέντε χρονών – αλλά κανείς από τους υπερμάχους των μεταναστών δε θα θυμηθεί να του πλέξει ένα εγκώμιο, να του γράψει ένα συγκινητικό επικήδειο.
Η δική του μάνα δε θα γίνει “διάσημη”. Η δική του μάνα δε θα στείλει δηλώσεις στα κανάλια. Η δική του μάνα θα μείνει με ένα τυφλό παιδί. Το ένα τυφλό παιδί δε θα πάει στο Πανεπιστήμιο της αρεσκείας του.
Και όλα αυτά γιατί οι γνωστοί αγαπημένοι αναρχικοί – ξέρετε, οι μισούντες πάσα αρχή – θα βαρεθούν να ασχοληθούν με το δεκαπεντάχρονο Ανώνυμο Νεκρό Μετανάστη. Αυτή η εξοστρακισμένη βόμβα δε θα μείνει στην ιστορία. Ο αποτυχημένος αστυνομικός θα τιμωρηθεί – ο αποτυχημένος τρομοκράτης θα μείνει ανάμεσά μας, θα είναι ο δημόσιος υπάλληλος που θα μας εξυπηρετήσει αύριο, ο μικροβιολόγος που θα εξετάσει το δείγμα αίματός μας, ο δάσκαλος του pilates μας, ο γιος του οδοντιάτρου μας, η κόρη του βουλευτή μας, ο αυριανός μας Πρωθυπουργός.
