Η ανάγκη να μιλήσεις δημιουργείται όχι όταν είναι αυτονόητο ότι μπορείς, αλλά όταν – έστω και για λίγο – νιώσεις ότι σου απαγορεύεται. Έτσι και όταν πεινάς, όταν διψάς, το αίσθημα γίνεται εντονότερο όταν ξέρεις πως δε μπορείς να φας, δε μπορείς να πιείς… Όταν, όμως, σου δοθεί πάλι το ελεύθερο, το αυτονόητο δικαίωμα, τότε παύει η ανάγκη. Έτσι γεννήθηκε σήμερα η ανάγκη, το επιτακτικότερο των συναισθημάτων, να μιλήσουμε. Πολλοί μιλούν σήμερα, σαν να είναι η τελευταία μέρα. Σα να ξέρουμε ότι ίσως από αύριο δε θα μπορούμε να μιλάμε, μέρα τη μέρα και λεπτό το λεπτό θα μας αφαιρείται όλο και περισσότερο το δικαίωμα του λόγου, της άποψης, της διαφωνίας.
Όπως σήμερα αφαιρέθηκε το δικαίωμα του Δημοσιογράφου να μιλάει, να ερευνά, να διαφωνεί, να ξεσκεπάζει, να ηθικολογεί και να μην εξαγοράζεται. Ποιός άραγε πιστεύει ότι ο Σωκράτης Γκιόλιας “Βγήκε από τη μέση” από τη Σέχτα; Μόνο γέλια προκαλεί σε μια τέτοια μέρα θλίψης, σε μια τέτοια μέρα οργής και θρήνου. Μόνο γέλια προκαλεί η απεγνωσμένη προσπάθεια του ξεπεσμένου και ξεφτιλισμένου κατεστημένου να καλύψει σπασμωδικά και άνευρα, απρόσεχτα και σχεδόν ενοχικά τη δολοφονία αυτού που στάθηκε ενάντιά του.
Και για έναν ακόμα λόγο. Η αστυνομία μιλά για τρομοκρατική οργάνωση. Ποιός άραγε τρομοκράτης θα φορούσε στολή αστυνομικού ή σεκιουριτά για να δολοφονήσει, όπως αποκαλύπτουν οι αυτόπτες μάρτυρες; Τί μήνυμα θα πέρναγε τότε ιδεολογικά μια τέτοια κίνηση; Τί νόημα θα είχε μια τέτοια μεταμφίεση; Ποιο κατεστημένο θα χτυπηθεί σκοτώνοντας έναν άνθρωπο που πάλευε ενάντια στο κατεστημένο; Έναν – ας μου επιτραπεί η έκφραση – “αντεξουσιαστή” δημοσιογράφο, που έπληττε τη σαπίλα που και η ίδια η τρομοκρατία – με λάθος τρόπο – διατείνεται ότι προσπαθεί να πλήξει;
Η ανάγκη να μιλήσουμε σήμερα δεν ξεπερνιέται, δεν καλύπτεται από το φόρτο εργασίας, δεν ησυχάζει. Και όποιος δε μιλήσει, τραβάει για δέκατη έβδομη φορά τη σκανδάλη. Προσθέτει μία ακόμα σφαίρα στο άψυχο σώμα της ελευθερίας λόγου που στην Ελλάδα, τη σκιά μιας πεθαμένης Δημοκρατικής χώρας, το σβησμένο και βρώμικο λυχνάρι που κάποτε φώτιζε τον κόσμο, σήμερα πέθανε.
Αντίο άνθρωπε.
